بررسی کودکان بی سرپرست در ایران

بررسی کودکان بی سرپرست در ایران

نوع فایل: doc

تعداد صفحات: 16

دسته بندی: -

قیمت: 6000 تومان

تعداد نمایش: 89 نمایش

ارسال توسط:

تاریخ ارسال: 20 اردیبهشت 1397

به روز رسانی در: 20 اردیبهشت 1397

خرید این محصول:

پس از پرداخت لینک دانلود برای شما نمایش داده می شود.

6000 تومان – خرید
بررسی کودکان بی سرپرست در ایران
امتیاز این پست

بررسی کودکان بی سرپرست در ایران

1. طرح مسئله
گسیختگی خانواده و نیز عوامل مختلف دیگر در جامع ایران خانواده های زیادی را با بی سرپرستی کودکان روبرو ساخته است ناسازگاری والدین خلاصه وقتی منجر به جدایی و طلاق شود آسیب پزیری فرزندان افزایش می دهد. از دست دادن والدین یا یکی از آنها خانواده را دچار نقص می کند و آنگاه خانواده گسسته تداوم زمانی پیدا کند تائثیرات منفی بیشتر بر کودکان داشته زمینه را برای بروز آسیب های اجتماعی مختلف مهیاتر می کند در واقع ما به خوبی ریشه هر نوع رفتار ضد اجتماعی کودکان را نیز در آسیب های خانوادگی می بینیم.
کودک بی سرپرست ممکن است یک یا تمام افرادی را که حضور فیزیکی آنان در تامین نیاز های مادی و معنوی او تائثیر دارند از دست دهد یا اینکه فوت یکی از والدین توجه دیگران را کاهش داده و یا به هیچ رساند. مرگ پدر، ازدواج مجدد مادر و عدم پزیرش ناپدری، مرگ مادر و حضور نامادری در مشکلات ارتباط عاطفی میان کودک و نامادری نیز اعتیاد پدر و بی تفاوتی مادر و بسته گان را می توان نمونه هایی از علل بی سرپرستی قلم داد کرد.
گاهی حضور فیزیکی هر یک از والدین یا هردوی آنها به خودی خود کودک را بی سرپرست می کند پدر و ماغدر لاقید یا والدینی که بر اثر اختلافات بین خود، خانواده را به کانونی از نا مهربانی ها تبدیل می کند به طوری که کودک دائما در مارض فشارهای روانی و استرس قرار دارد یا والدینی که به فکر مال اندوزی بوده و برای کودکانشان اهمیتی قائل نیستند از این قبیل اند.
این کودکان در عین حال که سرپرست دارند بی سرپرست هستند با توجه به مطالب فوق بی سرپرستی طیف وسیعی از کودکان را در بر می گیرند به طوری که گاه حوادث و مسائل و مشکلات، والدین را از کودکان دور می کند و یا والدین با قرار دادن کودک خویش در کنار خیابان یا مساجد و اماکن متبرکه تعمدا بی سرپرستی به وجود می آورند. و گاه کودک بغا گریز از خانه و کاشانه خود موجب بی سرپرستی خویش می شود. عواملی که باعث میشوند کودکان از طریق خانواده و یا سایر مراجع ذیصلاح در مراکز شبانه روزی مورد پزیرش و نگهداری قرار گیرند عبارتند از حوادث و بلایای طبیعی از قبیل سیل، زلزله، قطحی، خشکسالی، گرسنگی، بیماریهای واگیر دار و مرگ و میر طبیعی والدین که بر اثر آن تعادی از کودکان و والدین و اقوام خود را از دست می دهند. در این مورد این قبیل عوامل و مسامحه ای، می توان گفت که وقوع آنها+اجتناب ناپزیر است و پیشگری و کنترل آنها تقریبا از قدرت و توانای بشر خارج می باشد.
حوداث و عومل غیر طبیعی که بیشتر در قالب عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی ظاهر می شوند، بشرح زیرند:
مجهول المکان بودن والدین ، طلاق و جدایی ئالدین از یکدیگر، ترک خانواده توسط پدر، اعتیاد والدین یا یکی از آنان عدم صلاحیت اخلاقی و اجتماعی والدین و یکی از آنها بیماری صعب العلاج والدین، فقر، مفقود الااثر شدن والدین، وجود نابسامانی، آشفتگی و ناسازگاری در خانواده، خیانت والدین نسبت به یکدیگر، اختلاف اعتقادی و طبقاتی والدین با یکدیگر، کثرت فرزندان خانواده، ازدواج مجدد والدین، وجود ناپدری یا نا مادری در خانواده، زندانی بودن والدین یا یکی از آنها، محل زندگی و مسکن نامناسب فرار کودکان را از خانه به لحاظ داشتن خانواده خشن، مستبد و بی ثبات، و رهایی کردن کودکان در مجامع و معابر عمومی.
عوامل مذبور به لحاظ عدم کارکرد و انجام درست و صحیح وظایف خانواده و اجتماع در قبال خود و یکدیگر بروز می کنند. در میان عللی که اشاره شد عدم احساس مسئولیت در مقابل کودک عمد ترین عامل بشمار می رود. به طوری که در گذشته تعداد زیادی پزیرفته شدگان در شبانه روزی ها را کودکانی تشکیل می دادند که والدین و سایر بستگانی نیز داشتند لکن شناخت غلط از ارزش ها، این کودکان را راهی پرورش گاه، که چون فراموش خانه می نماید، کرده بود.
2. تعاریف
1-2. کودکان بی سرپرست
اصطلاح کودکان بی سرپرست به کودکانی اطلاق می شود که به علل گوناگون از حمایت، مراقبت و نگهداری مؤثر توسط خانواده محروم بوده و امکان زندگی در محیط خانواده را ندارند.
2-2. نوزادان
نوزاد به کودکی که تا هیجده ماه گی خود را پشت سر نگذاشته باشد اطلاق می شود.
3-2. نوپا
نوپا به کودکان 5/1 تا 3 ساله گفته می شود.
4-2. نوباوه
نوباوه به کودکان 7 تا 5 سال اطلاق می شود.
5-2. آمادگی
آمادگی به افراد 5 تا 6 سال گفته می شود.
6-2. خانواده بی سرپرست
خانواده بی سرپرست به خانواده ای گفته می شود که به طور موقت یا دائم سرپرست خود را از دست داده باشد. خانوادههای بی سرپرست به دو دسته تقسیم می شوند:

انتهای مقاله :‌

در زمان حکومت قاجاریه نیز مطرح بود. در ایران آز زمان ، ما به                      نمونه هایی از پرورشگاه های خیریه کوچک و خصوصی بر می خو ریم که برای افراد یتیم در شهرستانهایی: مثل قم (پرورشگاه محمدی)، رشت

 

) پرورشگاه یتیمان)، بابل (دارالایتام بابل)، تهران (پرورشگاه جعفری) و دهها پرورشگاه کوچک دیگر با نظارت مردم خیر تشکیل شده این پرورشگاهها، خطرات وسیع پرورشگاههای بزرگ را نداشتند بخصوص که مشکلات اساسی پرورشگاه وقتی است که کودکان نوزاد از شیرخوارگی در این مراکز نگهداری شده و دور از نظام خانوادگی رشد می یابند.

افراد نیکوکار نیز از طریق موقوفات، موجب سرعت بخشیدن در کارهای خیر می شدند و مراکزی را به منظور پرورشگاه وقف می کردند.

«هنگامیکه در سال 1296 شمسی جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران بنیانگذاری شد، در کنار وظایفی که تشکیلات همانند آن دو سراسر جهان به عهده می گیرند، برای خود وظیفه های دیگری نیز در نظر گرفت که از آن جمله می توان به تاسیس پرورشگاهها اشاره کرد.»

بر اساس اولین قانون بلدی شهرداری کشور، (مصوب  سال 1325 قمری 1285 شمسی) اولین دارالایتام (پرورشگاه) در سال 1298 شمسی در دروازه قزوین و نخستین دارالرضاعه (شیرخوارگاه) در دروازه دولت تهران ایجاد شد. در سال 1324 شمسی بنگاه مستقل معاونت عمومی شامل بهداری تهران، تیمارستان ، دارالایتام و نوانخانه در محل شهرداری تشکیل شد که این بنگاه نام دارالایتام گشایش یافته در سال 1298 را به «بنگاه مستقل پرورشگاه کودکان»، تبدیل کرد. ولی شیرخوارگاه کماکان به فعالیت خود به شکل قبلی ادامه داد. در سال 1332 شمسی محلی به نام بنگاه پرورش کودک نزدیک شهرری ایجاد شد که در سال 1341 شمسی پس از ادغام با اولین دارالایتامی که در سال 1298 شمسی در تهران تاسیس شده بود سازمان تربیتی شهر تهران را به وجود آورد. در سال 1344 شمسی «سازمان تربیتی شهر تهران» با اساسنامه جدید تبدیل به «سازمان تربیتی شهرداری پایتخت» گردید. و بالاخره در سال 1349 شمسی شورای عالی سازمان تربیتی شهرداری پایتخت تصمیم گرفت که نام                   «پرورشگاه» را به «شبانه روزی» تغییر دهد.

به طور کلی، فعالیتهای شیرخوارگاه ها و پرورشگاهها و مراکز متشابه وابسته به جمعیت هلال احمر (شیر و خورشید سرخ سابق) و مؤسسات خیریه غیر دولتی، در سالهای بعد از شهریور ماه 1320 آغاز شد. در سال 1337 مراکز رفاه خانواده نیز جهت بازتوانی خانواده های نیازمند و بی سرپرست فعالیتهای مختلفی را شروع کرد. دولت پس از سالها ارائه رفاه اجتماعی

به نیازمندان، علی الخصوص کودکان بی سرپرست، تصمیم گرفت تا به جای پراکندگی خدمات رفاهی به صورتهای مختلف؟ کلیه آنها را در یک مجموعه متمرکز کوده و برناهه هأی لازم را تدوین کند. ددلذا زر سأک 5 لأ 3 ا ذولتدگروه برنامه ریزی تأمیز اجتماعی را ا یجاذکر 0 و به ا ین منظور در همأذ سال فصل ~ یدی به نام فصل تامین و رفاه اجتماعی زر قانون و برنامه چهارم کشور به تصویب رسید.

پاسخ دهید